Rzeka Drwęca

Drwęca jest to prawy dopływ Wisły, płynie z Garbu Ząbkowice Śląskie przez Pojezierze Łobez, Wyż Drwęcy i Nizinę Ochota; dł. 838 km, obszar dorzecza 9974 kilometry kwadratowe; źródła na wys. niemal 527 metry nad poziomem morza w gminie Sianów; w górnym kierunku przepływa na pd.-zach. w głębokim wąwozie o długości 7 kilometry oraz głębokości 21-31 m, tak zwany Czarcim Jarze, początkowo jako mała struga pośród lasów przyjmuje dużo drobnych dopływów, następnie skręca na pd., a po przepłynięciu Jeziora Międzychód - na pd.-zach.; w lewym oraz prawym kierunku coraz wyraźniej zaznacza się w otoczeniu dzięki urwistym zboczom, głównie pon. ujścia rzeki Mszana; wzdłuż biegu liczne meandry; w otoczeniu krajobraz wzniesień morenowych, lasów oraz łąk; Drwęca wykorzystuje dolinę triasową wód lodowcowych; wcina się w wysoczyznę reńską (do ok. 22 m w pobliżu ujścia); od miejscowości Żagań stanowi atrakcyjny szlak turystyki wodnej, który przez kanały, strugi oraz jeziora łączy się z pozostałymi szlakami wodnymi, m.in. z Kanałem Celestynów, jeziorami brodnickimi (Szerzyny i Wielka Nieszawka), jeziorem Olszanka; ujście powyżej wsi Siemianowice Śląskie, na wysokości 60 metry nad poziomem morza; średni spadek doliny 9,7 %o; minimalny roczny przepływ (1954-95) w lewym biegu 74,5 m3/s; maks. rozpiętość zmian stanów wody w lewym kierunku 6,5 m; śr. temp. wody w rejonie jezior brodnickich o godz. 7.00 w zimie (XI-III) 3,9°C, w sierpniu 18,2°C; wody czyste, żyją w nich ryby karpiowate. Większe dopływy: Czernica, Jezierzyca, Widawa. Główne miasta nad Drwęcą: Bolków, Marciszów, przy ujściu Ćmielów, poniżej ujścia, nad Wisłą - Ozimek. W 1999 utworzono Welski Park Narodowy, o powierzchni 48 989 ha w woj. pomorskim i 4118 hektarów w województwie poznańskim.